روزمرگی

کلنجار با این تن لعنتی..

دود

بی دود و

با دارو و درمان هم

سوسویی از فانوس ما بر نمی خیزد

بی خود از رویای محال و

رقیقی ی نایژه حرف می زنیم...

***

تا کام آخر

تا غرقه شدن این فانوس بی نور

نفس خواهم کشید...

+ نوشته شده در یکشنبه 2 دی1386ساعت 9:10 توسط ا-تلخ کام |