نه پوستمان به کارآید و نه قوه ی محرکمان

مغزها مان
           سراچه ی چندشناک کرم سان هاست

قلب هامان 
           سراسر نفرت و دلتنگی ست

کلاممان
         خالی از واژگان محبت و اندیشه هامان
اندیشه هامان ... هان..
اندیشه هامان ، اندیشه هامان
...
[  ]
                            بگذریم!

با خود این همه تعارف
جایز نیست:
لغزش برنده ی فلز
         بر شریان بی دلیل
                              تنها غنیمت
                                            این
                                            بودن بی جسارت است!