باز آ!

بستان آن عاریه به مهر را که وام دارمان کردی!

گمان ساده مبر که پا پس کشیده ایم!

حضور مورب

به تقعری در درون کامیابم کرده است :

راس این کمان به زمین و تیرش به قصد آسمان

آسمانی نه یک رنگ ٬ به هرجا

آسمانی نه برای من ٬ به هرجا

باز آ!

به خود رنج راه مده ،

باز هم قمار خواهم کرد

بی خبر

وام گرانت را به بهای اندیشه ای و دلی گرو خواهم گذاشت!

بازآ!

ره نزدیک کن!